Wybór języka
Wybór języka
Wybór waluty
W przypadku standardowej, krótkiej podróży, zdrowa osoba dorosła nie zawsze potrzebuje osobnej konsultacji lekarskiej. Zaleca się jednak konsultację z lekarzem rodzinnym lub specjalistą medycyny podróży osobom z chorobami przewlekłymi, a także osobom, które niedawno przeszły operację, regularnie przyjmują leki na receptę, w zastrzykach lub w formie leków kontrolowanych, cierpią na ciężkie alergie, astmę, epilepsję, cukrzycę lub choroby układu krążenia.
Konsultacja lekarska jest również wymagana w okresie ciąży, przed podróżą z niemowlęciem, przed dłuższą nieobecnością w placówkach medycznych lub przed podróżą do regionów, w których występuje ryzyko wystąpienia malarii, żółtej febry i innych infekcji.
Podczas konsultacji poinformuj lekarza o swoim planie podróży, datach, czasie trwania, planowanych aktywnościach oraz liście przyjmowanych leków. Pomoże to ocenić ewentualne interakcje leków, określić potrzebę szczepień i przygotować zapas leków.
W przypadku podróży do krajów o szczególnym ryzyku epidemiologicznym zaleca się wcześniejsze zasięgnięcie porady. Aktualne zalecenia dotyczące szczepień i ryzyka w poszczególnych krajach są publikowane przez Światową Organizację Zdrowia .
Nie ma uniwersalnego zestawu leków dla wszystkich podróżnych. Apteczka podróżna powinna być dostosowana do konkretnej podróży, dlatego przed spakowaniem należy wziąć pod uwagę:
Nie ma potrzeby pakowania się na wypadek, gdybyś nie wiedział, kiedy i jak ich użyć. Amerykańskie Centra Kontroli i Prewencji Chorób zalecają skompletowanie zestawu w oparciu o indywidualne potrzeby i ryzyko związane z konkretną podróżą.
Podstawą apteczki pierwszej pomocy nie są tabletki, ale proste środki, za pomocą których można opatrzyć drobny uraz lub udzielić pomocy przed zwróceniem się o pomoc lekarską. Podstawowy zestaw może zawierać:
Niewielką, powierzchowną ranę należy najpierw przemyć czystą, bieżącą wodą, ostrożnie usuwając wszelkie widoczne zabrudzenia, i przykryć czystym opatrunkiem. Nie wypełniać głębokiej rany alkoholem, stężonym środkiem antyseptycznym ani nadtlenkiem wodoru. Jeśli rana jest głęboka, brudna, powstała w wyniku ugryzienia, znajduje się w niej ciało obce lub krwawi, co nie ustaje po bezpośrednim ucisku, należy zwrócić się o pomoc lekarską.
Leki osobiste są najważniejszą częścią apteczki pierwszej pomocy. Przerwa w leczeniu może pogorszyć stan, a znalezienie leków o tej samej nazwie handlowej, formie uwalniania lub dawkowaniu za granicą może być trudne.
Pakując regularnie przyjmowane leki w podróż, należy przestrzegać następujących zasad:
CDC zaleca również zabranie dodatkowych zapasów na wypadek ewentualnych opóźnień oraz przewożenie niezbędnych leków w bagażu podręcznym. Szczegółowe zalecenia można znaleźć na stronie „Podróże za granicę z lekami” .
Zmiana diety, nietypowa woda i zmiana rutyny mogą powodować nudności, biegunkę lub zaparcia. Należy jednak pamiętać, że apteczka podróżna nie powinna zawierać przypadkowego zestawu antybiotyków, środków przeciwdrobnoustrojowych ani środków zapobiegawczych.
Po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą możesz do zestawu dodać:
Głównym celem leczenia biegunki jest uzupełnienie płynów i elektrolitów. Roztwory nawadniające należy przygotowywać dokładnie według zaleceń, używając bezpiecznej wody. Leki przeciwbiegunkowe nie zastępują nawadniania i nie zawsze są odpowiednie dla dzieci, kobiet w ciąży lub osób z niektórymi schorzeniami.
Nie należy samodzielnie przyjmować antybiotyków ani leków przeciwdrobnoustrojowych w celu zapobiegania infekcjom jelitowym. Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku krwi w stolcu, silnego bólu brzucha, wysokiej gorączki, nawracających wymiotów, dezorientacji lub objawów odwodnienia – silnego pragnienia, suchości w ustach, rzadkiego oddawania moczu, znacznego osłabienia lub zawrotów głowy.
Podczas podróży mogą wystąpić bóle głowy, zębów, mięśni lub gorączka. W takich przypadkach możesz zażyć jeden ze znanych Ci leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, po sprawdzeniu przeciwwskazań.
Najczęściej stosuje się leki na bazie paracetamolu lub ibuprofenu, ale nie są one odpowiednie dla każdego. Przy wyborze należy wziąć pod uwagę wiek pasażera, ciążę, choroby wątroby lub nerek, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, przebyte krwawienia z przewodu pokarmowego, przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych, alergie i wcześniejsze działania niepożądane.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas sprawdzania składu proszków i tabletek na przeziębienie. Kilka produktów może zawierać paracetamol jednocześnie, więc ich łączne stosowanie stwarza ryzyko przekroczenia maksymalnej dawki. Nie należy łączyć leków zawierających tę samą substancję czynną i nie przekraczać dawki wskazanej w ulotce lub przepisanej przez lekarza.
Sama klimatyzacja lub chłodne powietrze nie powodują infekcji wirusowej. Wirusy układu oddechowego przenoszone są głównie przez osoby zakażone, a ryzyko rozprzestrzeniania się może wzrosnąć w zatłoczonych i słabo wentylowanych pomieszczeniach.
W celu złagodzenia objawów można rozważyć zastosowanie następujących środków:
Leki obkurczające błonę śluzową nosa mają przeciwwskazania i ograniczony czas stosowania, dlatego należy je stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami. Antybiotyki nie leczą przeziębienia wirusowego. Leków przeciwwirusowych również nie należy stosować bez konkretnych wskazań i zaleceń lekarza.
Nowe produkty spożywcze, pyłki, ukąszenia owadów lub domowe środki chemiczne mogą wywołać reakcję alergiczną. Jeśli miałeś/aś już alergię, zastosuj lek zalecony wcześniej przez lekarza, który dobrze tolerujesz.
Osoby, u których potwierdzono ryzyko wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego, powinny:
Leki przeciwhistaminowe nie zastępują adrenaliny w przypadku wstrząsu anafilaktycznego. Obrzęk warg lub języka, trudności w oddychaniu, świszczący oddech, nagłe osłabienie lub omdlenie po ekspozycji na alergen wymagają natychmiastowego użycia przepisanego autostrzykawki i natychmiastowej pomocy medycznej.
Podczas podróży autobusem mogą wystąpić nudności z powodu niedopasowania sygnałów odbieranych przez mózg z oczu i układu przedsionkowego. Siedzenie bliżej przodu autobusu, patrzenie w kierunku jazdy, świeże powietrze, lekkie posiłki i unikanie czytania podczas jazdy mogą pomóc.
Jeśli środki niefarmakologiczne nie wystarczą, lekarz lub farmaceuta może przepisać lek na chorobę lokomocyjną. Przed jego zastosowaniem należy rozważyć:
Nie stosuj leków dla dorosłych u dziecka bez sprawdzenia ograniczeń wiekowych i dawkowania. Dodatkowe zalecenia dotyczące stosowania leków innych niż leki znajdziesz w artykule o tym, jak uniknąć nudności w autobusie .
Apteczka pierwszej pomocy dla dziecka jest sporządzona na podstawie wieku, masy ciała, stanu zdrowia i zaleceń pediatry. Dawki dla dzieci nie da się ustalić, dzieląc tabletkę dla dorosłych.
Indywidualny zestaw dla dziecka może zawierać:
Aspiryny nie należy podawać dzieciom i młodzieży z infekcjami wirusowymi ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a. Antybiotyków, leków przeciwbiegunkowych, leków na kaszel, środków miejscowo znieczulających na ząbkowanie ani złożonych leków na przeziębienie dla dorosłych nie należy podawać bez konsultacji z pediatrą.
Zapisuj dawki każdego leku przepisanego dziecku przez lekarza na opakowaniu lub w swoich notatkach. Przydatne wskazówki dotyczące rutyny, jedzenia i rozrywki znajdziesz w artykule „ Jak przygotować dzieci na długą podróż autobusem” .
Podróże do Azji, Afryki, Ameryki Południowej i innych regionów mogą wymagać dodatkowego przygotowania. Ryzyko jest różne nawet w obrębie jednego kraju i zależy od pory roku, wysokości nad poziomem morza, długości pobytu i planowanych aktywności.
Przed taką podróżą należy sprawdzić:
Nie należy samodzielnie przyjmować antybiotyków, leków przeciwpasożytniczych ani leków przeciwdrobnoustrojowych w celach profilaktycznych. Nie zapewniają one uniwersalnej ochrony, mogą powodować reakcje niepożądane i utrudniać diagnozę.
W zależności od trasy lekarz może zalecić repelent o udowodnionej skuteczności, moskitierę, krem z filtrem przeciwsłonecznym, tabletki lub filtr do uzdatniania wody, sole nawadniające, szczepienie lub profilaktykę malarii na receptę.
Odpowiedź na pytanie, jakie leki zabrać ze sobą za granicę, zależy nie tylko od stanu zdrowia. Każdy kraj ma własne przepisy dotyczące importu leków, a lek sprzedawany bez recepty na Ukrainie może być lekiem na receptę, niezarejestrowanym lub podlegającym kontroli w innym kraju.
Przed podróżą należy zapoznać się z zasadami:
Należy zwrócić szczególną uwagę na narkotyki zawierające substancje odurzające lub psychotropowe, silne leki przeciwbólowe, pobudzające, uspokajające i nasenne. Międzynarodowy Organ Kontroli Narkotyków (IMCO) publikuje dostępne przepisy krajowe dotyczące podróżowania z narkotykami kontrolowanymi , ale ostateczne wymagania należy potwierdzić z właściwymi organami danego kraju.
Nie ma jednego zestawu dokumentów wymaganych dla każdego kraju i każdego leku. W zależności od kraju i rodzaju leku, możesz potrzebować:
Kopia karty medycznej, paragon z apteki i pieczątka placówki medycznej nie są wymaganiami uniwersalnymi. Mogą być przydatne lub obowiązkowe tylko w określonych przypadkach. Sprawdź zasady w oficjalnych źródłach, a nie w ogólnych listach z forów podróżniczych.
Apteczka pierwszej pomocy na wyjazd za granicę powinna zawierać ilość leków wystarczającą na czas trwania podróży i ewentualne opóźnienia. Jednak konkretna dozwolona ilość zależy od kraju i rodzaju leku.
Aby zmniejszyć ryzyko pytań na granicy:
Sprawdź dodatkowo ogólne dokumenty dotyczące podróży autobusem za granicę , ponieważ zaświadczenia lekarskie i recepty nie zastępują paszportu, polisy ubezpieczeniowej i innych dokumentów wjazdowych.
Temperatura w luku bagażowym autobusu może znacznie różnić się od temperatury panującej w kabinie. Dlatego leków wrażliwych na ciepło, zimno lub wilgoć nie należy nadawać jako bagażu głównego.
Aby zapewnić prawidłowe przechowywanie, należy przestrzegać poniższych zaleceń:
Zwykła torba termiczna nie gwarantuje dokładnej temperatury. Jeśli Twój lek wymaga przechowywania w lodówce, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub producentem, aby dowiedzieć się, jak prawidłowo go transportować przez określony czas.
Podróżna apteczka pierwszej pomocy służy do opatrywania drobnych urazów, łagodzenia objawów i realizacji indywidualnych recept. Nie zastępuje diagnostyki ani doraźnej pomocy medycznej.
Należy natychmiast zwrócić się o pomoc, jeżeli u pasażera wystąpią następujące objawy:
Powiadom kierowcę lub obsługę i zadzwoń do lokalnych służb ratunkowych. W Unii Europejskiej numer 112 jest bezpłatny z telefonów komórkowych i stacjonarnych. W innych krajach należy sprawdzić numer alarmowy przed wyjazdem.
Nawet duża apteczka pierwszej pomocy na wyjazd za granicę może okazać się bezużyteczna, jeśli leki zostaną dobrane przypadkowo lub przechowywane nieprawidłowo. Najczęstsze błędy to:
Przed każdą podróżą sprawdź zawartość apteczki, sprawdź szczelność opakowań i terminy ważności. W razie wątpliwości co do nazwy, przeznaczenia lub dawkowania leku, skonsultuj się z farmaceutą.
Aby Twoja podróżna apteczka pierwszej pomocy była kompaktowa i użyteczna, składaj ją sekwencyjnie. Praktyczny algorytm wygląda następująco:
Resztę bagażu możesz podzielić na najważniejsze rzeczy w podróży . Taka lista kontrolna pomoże Ci oddzielnie rozdzielić dokumenty, ubrania, wodę, jedzenie, kosmetyki i elektronikę.
Przed zamknięciem apteczki należy sprawdzić każdy element:
Po sprawdzeniu, włóż krótką notatkę z zawartością apteczki i ważnymi kontaktami do górnej kieszeni torby. Dzięki temu szybko znajdziesz to, czego potrzebujesz w stresującej sytuacji.
Dobrze skompletowana apteczka pierwszej pomocy na wyjazd zagraniczny to nie duża torba z lekami na każdą okazję, ale indywidualnie dobrany zestaw pierwszej pomocy, leków na stałe i bezpiecznych środków objawowych. Jej skład powinien być ustalony z uwzględnieniem trasy, wieku pasażerów, chorób przewlekłych oraz przepisów obowiązujących w kraju docelowym i tranzytowym.
Przechowuj leki w oryginalnych opakowaniach, dbaj o odpowiednią temperaturę, przygotuj recepty i miej niezbędne rzeczy w bagażu podręcznym. Nie przyjmuj antybiotyków, leków przeciwwirusowych, przeciwpasożytniczych ani innych leków na receptę bez konsultacji z lekarzem. W przypadku wystąpienia niebezpiecznych objawów nie polegaj wyłącznie na apteczce – zwróć się o pomoc medyczną.
Dzięki wcześniejszemu przygotowaniu będziesz mógł czuć się bardziej zrelaksowany na drodze i działać szybciej w razie drobnych obrażeń lub pogorszenia samopoczucia.
| Zamówienie biletów | +38 (098) 343-82-82 |
| Obsługa klienta | +38 (050) 082-82-82 |
